این الطالب بدم المقتول بکربلا

حسن آمد

امام حسن (ع ) فرزند امير مؤمنان علی بن ابيطالب و مادرش مهتر زنان فاطمه زهرا دختر پيامبر خدا (ص ) است .
امام حسن (ع ) در شب نيمه ماه رمضان سال سوم هجرت در مدينه تولد يافت . وى نخستين پسری بود که خداوند متعال به خانواده علی و فاطمه عنايت کرد.
رسول اکرم (ص ) بلا فاصله پس از ولادتش ، او را گرفت و در گوش چپش اقامه گفت . سپس برای او بار گوسفندی قربانی کرد، سرش را تراشيد و هموزن موی سرش - که يک درم و چيزی افزون بود - نقره به مستمندان داد. پيامبر (ص ) دستور داد تا سرش را عطر آگين کنند و از آن هنگام آيين عقيقه و صدقه دادن به هموزن موی سر نوزاد سنت شد. اين نوزاد را " حسن " نام داد و اين نام در جاهليت سابقه نداشت .
کنيه او را ابومحمد نهاد و اين تنها کنيه اوست . لقب های او سبط، سيد، زکى ، مجتبی است که از همه معروفتر "مجتبى مى باشد. پيامبر اکرم (ص ) به حسن و برادرش حسين علاقه خاصی داشت و بارها مى فرمود که حسن و حسين فرزندان منند و به پاس همين سخن علی به ساير فرزندان خود مى فرمود : " شما فرزندان من هستيد و حسن و حسين فرزندان پيغمبر خدايند.
امام حسن هفت سال و خرده ای زمان جد بزرگوارش را درک نمود و در آغوش مهر آن حضرت بسر برد و پس از رحلت پيامبر (ص ) که با رحلت حضرت فاطمه دو ماه يا سه ماه بيشتر فاصله نداشت ، تحت تربيت پدر بزرگوار خود قرار گرفت .
امام حسن (ع ) پس از شهادت پدر بزرگوار خود به امر خدا و طبق وصيت آن حضرت ، به امامت رسيد و مقام خلافت ظاهری را نيز اشغال کرد، و نزديک به شش ماه به اداره امور مسلمين پرداخت . در اين مدت ، معاويه که دشمن سرسخت علی (ع ) و خاندان او بود و سالها به طمع خلافت ( در آغاز به بهانه خونخواهی عثمان و در آخر آشکارا به طلب خلافت ) جنگيده بود، به عراق که مقر خلافت امام حسن (ع ) بود لشکر کشيد و جنگ آغاز کرد. ما دراين باره کمی بعد تر سخن خواهيم گفت .
امام حسن (ع ) از جهت منظر و اخلاق و پيکر و بزرگواری به رسول اکرم (ص ) بسيار مانند بود. وصف کنندگان آن حضرت او را چنين توصيف کرده اند:
" دارای رخساری سفيد آميخته به اندکی سرخى ، چشمانی سياه ، گونه ای هموار، محاسنی انبوه ، گيسوانی مجعد و پر، گردنی سيمگون ، اندامی متناسب ، شانه يی عريض، استخوانی درشت ، ميانی باريک ، قدی ميانه ، نه چندان بلند و نه چندان کوتاه . سيمايی نمکين و چهره ای در شمار زيباترين و جذاب ترين چهره ها. ابن سعد گفته است که " حسن و حسين به ريگ سياه ، خضاب مى کردند

دست حق در دامن خودگوهری پرورده است

بیشه آزادگی شیر نری پرورده است

تا نماند از گهر آغوش نه دریا تهی

باز اقیانوس هستی گوهری پرورده است

تا پس از او کعبه را بتخانه نتوان ساختن

بت شکن مردی خلیل آذری پرورده است

تا به زیر سایه لطفش بیاسایند خلق

باغبان دین درخت دیگری پرورده است

ما سوا را از فروغ خویش تا رو شن کند

چرخ عصمت افتاب انوری آورده است

تا پس از حیدر علم سازد قد مردانگی

مادر ایام مرد دیگری پرورده است

تا پس از او وا رهاند خلق را از گمرهی

رهبر آزاد مردان رهبری پرورده است

تا فرا راه بشر گیرد چراغ معرفت

آفتابی اختر روشنگری آورده است

تا نشاند ظلم و ظالم رابجای خویشتن

دست عدل حق عدالت گستری پرورده است

ای گنه آلوده! اقیانوس رحمت چون حسن(ع)

در کنار خود یم پهناوری پرورده است

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم مهر 1384ساعت 23:31 توسط عبد درگاه علی سید علی |

سلام

اصلا دستم نمیره برا این ماه بنویسم چون بگذشته که نگاه میکنم میبنم از رمضان گذشته هیچکاری نکردم که بتونم سرمو جلو آقام بلند کنم فقط وفقط میتونم بگم شرمندشم شرمنده

داداش جواد از کربلا اومد

خیلی غریب !!!!چون مادر مونده اونجا وایشالله میخواد ماه رمضونی رو مجاور حضرت ابا عبد الله باشه ..

خوش بحالش

منم که بخاطر کار جدیدی که شروع کردم اصلا فرصت دیدن خودمم تو آینه ندارم چه برسه به اینکه وقت کنم که یه استقبال حسابی از زائر کربلایی مون بکنم خلاصه کلی شرمندش شدم..

بگذریم داداش خیلی دست پر اومده ۷ حلقه فیلم با کیفیت بسیار عالی از جاهایی که حتی دوربین های صداسیما هم به اون دسترسی نداشتند چند تا از عکس توپ از رو فیلما گرفتم که خورده خورده براتون میذارم .......

داداش چون کارت خبرنگاری شبکه ماهواره ای الانوار رو داره تونسته بود از خیلی جاهای خوب فیلم برداری کنه....

ولی یه فیلم مستند ضبط شده از قبل بهش دادند بعنوان هدیه که منو بد جور آتیش زده فکرش ثانیه ای منو ول نمیکنه....

اما داستان فیلم چیه

تا حالا اکثرتون شنیدید دور قبر مطهر حضرت عباس (ع) پر از آبه منم شنیده بودم و چند سال پیش هم یه فیلم با کیفیت کم از سرداب مقدس دیده بودم ولی تو این فیلم که تقریبا ۴۵ دقیقس کاملا میره تو سرداب باورتون نمیشه آب آب آب به زلالی اشک چشم اونهم به عمقی که تا بالای کمر یک مرد میرسه!!!

وای خدای من در دهلیزهایی پیچ درپیچ بطول شاید ۱۰۰ متریا بیشتر و عرض ۱ متر فقط آب هست و آب

فیلمبردار تا جایی پیش میره که میرسه به درب اطاقی که قبر اصلی آقامون است ولی دیگه تاب نمیاره و بر میگرده ...

یه عکس اگه تونستم از اون دهلیزها براتون میذارم ..........

خلاصه این بود سوغاتی داداش جواد بمن و من بشما

اگه دیر بدیر آپ میکنم مارو حلال کنید

خلاصه دیونگی عالمی داره

+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم مهر 1384ساعت 1:4 توسط عبد درگاه علی سید علی |

خدایا

مرا به عقاب خود ادب نفرما و به مجازات عملم به مکر و حیلت مرا غافلگیر و مبتلا مگردان ای خدا کجا خیری توانم یافت در صورتی که خیر نیست جز پیش تو و از کجا راه نجاتی خواهم یافت و حال آنکه جز به لطف تو نجات میسر نیست ای خدا نه آنکس که نیکوکار است از یاری تو و لطف و رحمتت مستغنی است و نه آنکه بد کار است و بر حکم تو بی باکی کرده و به راه رضا و خوشنودیت نرفته از قدرتت بیرون است یا رب یا رب یارب

دعای روز دوم ماه رمضان

اللهمّ قَرّبْني فيهِ الى مَرْضاتِكَ وجَنّبْني فيهِ من سَخَطِكَ ونَقماتِكَ ووفّقْني فيهِ لقراءةِ آياتِكَ برحْمَتِكَ يا أرْحَمَ الرّاحِمين.

خدايا نزديك كن مرا در اين ماه به سوى خوشنوديت وبركنارم دار در آن از خشم وانتقامت وتوفيق ده مرا در آن براى خواندن آيات قرآن به رحمت خودت اى مهربانترين مهربانان.

+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم مهر 1384ساعت 21:7 توسط عبد درگاه علی سید علی |

حیدر به نجف چه بارگاهی دارد

بازم داداش جواد اینبار از نجف منو ببخشید متن اصلی رو با این متنای خودم خراب میکنم فقط برای دوستانی که از ماجرا خبر ندارند اینارو اضافه میکنم

ایوان نجف عجب صفایی دارد

حیدر بنگر چه بارگاهی دارد

ای کعبه بخود نناز از روی شرف

جایت بنشین که هرکه جایی دارد

ساعت ۱۱به نجف اشرف رسیدیم خیلی سخت بود وقتی رسیدیم از باب طوسی وارد شدیم

ویک لحظه همه با حرم نه !! با خرابه ی مواجه شدند هتلها خانه ها همه جا خراب !!

پر ازجای تیر و فشنگ که

در ودیوارهای حرم را هم خراب نموده چی بگم فقط بگم نجف یه خرابه ی به تمام معناست

ما الان سه روز نجف در منزل بکی از دوستانبم(ام صفا) ولی با این حال جا تون خالی

من الان در خیابان امام صادق(ع) هستم

وفردا هم میریم بغداد برای زیارت کاظمین جاهای دیگر

سید جواد موسوی ۳/۷/۱۳۸۴ نجف الاشرف شارع الامام صادق(ع)

یا علی

+ نوشته شده در یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 21:37 توسط عبد درگاه علی سید علی |

نرو ای گدای مسکین در خانه علی زن

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و موضع الرساله و مختلف الملائکه ومهبط الوحی ومعدن الرحمه وخزائن العلم ومنتهی الحلم

یکی از دوستان خوبمون تعریف میکرد که تو سوریه نشسته بودیم یه کنج حرم بی بی زینب (سلام ا...علیه)داشتیم با چندتا از بچه ها میخوندیم وناله میکردیم حال وهوا دور وبر امیر المومنین بود شعر های ایشون هرکی یه بیت میخوند تا موقعی که ما شروع کردیم بخوندن یه شاهکار از مرحوم شهریار (رحمه الله علیه)

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا

که به ماسوای فکندی همه سایه هما را

الی آخر.... تا رسیدیم به این بیت

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن

که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را

یه دفعه یه پیر مرد اهل حالی از اون وسط داد زد ساکت: اشتباه گفتی... مارو بگی خشکمون زد کجاشومن که همشو درست خوندم پدر جان کجاشو؟ ..

پیر مرد گفت : درستش رو من میگم :

نرو!!!! ای گدای مسکین در خانه علی زن

لا اله الاالله

یعنی چی؟؟؟؟

برو ای گدای مسکین در خانه علی زن؟؟؟

گفت :

نرو ای گدای مسکین در خانه علی زن

که علی زند ز رحمت در خانه گدا را

یا علی

یا مخاطب ذئب الفلوات

یا نور الله فی الظلمات

یا صاحب المعجزات

یا امیر الجیوش وصاحب الغزوات

یا سید السادات

..................

ای مولای من نزد خدای متعال مرا شفاعت فرما

قلاده این کلب آستان را بر درگاه آستانت محکمتر ببند

+ نوشته شده در یکشنبه سوم مهر 1384ساعت 4:37 توسط عبد درگاه علی سید علی |